میان هنر و فلسفه

فرهیختگان: نشر «ققنوس» در تازهترین اثر خود کتاب «سیاست عشق؛ میان هنر و فلسفه» نوشته مهدی رفیع را منتشر کرده است. کتابی که در ۱۱ گفتار تلاش میکند «سیاست عشق» را توضیح دهد و در این راه از فلسفه غرب آغاز میکند و به فلسفه و هنر در ایران میپردازد. اصطلاح «سیاست عشق»، که نخستینبار در «سوانح العشاق» احمد غزالی پدیدار شده، در این کتاب در زمینهای معاصر و در موقعیتی نو برای به پرسش کشیدن معانی غالب سیاست و عشق به کار رفته است. نویسنده معتقد است سیاست عشق، عبارتی که آلن بدیو فیلسوف ساختارگرای فرانسوی آن را بیمعنا میداند، در خوانشی برسازنده از هنر و فلسفه معاصر و به طور خاص در آنچه میتوان «هنر و فلسفه» پس از دلوز و گتاری نامید، مواجههای را میان این فیلسوفان و هنرمندان معاصر ایران و جهان تدارک میبیند. به زعم رفیع در این فضا میتوان رویارویی سیاست و هنر را در پیوندی متفاوت ترسیم کرد که هنرمندانی مانند مارسل دوشان، فریدا کالو، کریستوف کیشلوفسکی، سهراب سپهری، فروغ فرخزاد و... را در مواجهه با فیلسوفانی مانند ژیل دلوز، فلیکس گتاری، اریک الی یز و پیتر آزبورن در «چرخش نظری هنر پسافلسفی و فلسفه پساهنری» قرار میدهد. این کتاب با قرار دادن دلوز گتاری در زمینهای ایرانی از تفکر، در پرتو خوانش الی یز از آنها، آغاز و با شعر به منزله افق درون ماندگار «فلسفه پس از دلوز و گتاری» پایان مییابد. کتاب حاضر حوزههای گوناگون هنری از جمله نقاشی، مجسمه، شعر و... را از منظر چرخش فلسفی، به ویژه در پرتو نظریات فیلسوفانی چون دلوز و گتاری ارائه میدهد. این موضوع از رهگذر آنچه اریک الی یز فیلسوف مهم «سیاست احساس» و احمد غزالی عارف «سیاست عشق» مینامند، بررسی شده است. همچنین به رابطهای جدید میان هنر و فلسفه پس از دلوز و گتاری همراه با تاملات عرفانی میپردازد. این کتاب، آثار نقاشان مهم اما گمنام ایرانی را از منظری دیگر و تحت شرایط متفاوتی که جهان معاصر ایجاد کرده است بررسی میکند و رابطه امر بومی و امر جهانی را در آن برجسته میسازد. این کتاب در ۲۰۰ صفحه و با قیمت 17هزار تومان روانه بازار نشر شده است.